Kryzys w branży meblarskiej jest coraz głębszy, głównie przez spadek popytu i rosnące koszty. Polskie firmy przegrywają z konkurencją z Azji.
Polska branża meblarska jest w poważnym kryzysie. Do końca kwietnia zostanie zamknięty zakład firmy Steinpol w Wołowie. Pracę straci 110 osób. W ciągu ostatnich dwóch lat z sektora zniknęło ok. 20 tys. miejsc pracy. Natomiast w ciągu 1,5 roku nawet tysiąc firm zakończyło działalność. Obecnie zatrudnienie spadło do ok. 140 tys. etatów (180 tys. z mikrofirmami), wobec 210 tys. w czasie boomu pandemicznego.
Głównym problemem jest spadek popytu. Europejczycy ograniczają zakupy artykułów, które nie są artykułami pierwszej potrzeby.
Jednocześnie firmy mierzą się z rosnącymi kosztami: energii, surowców i pracy. Płace i obciążenia okołopłacowe stanowią już ok. 40 proc. kosztów produkcji. Rentowność branży spadła do ok. 4,5 proc. Eksperci alarmują, że to poważny sygnał ostrzegawczy. Jeśli spadnie poniżej 4 proc., to fala zwolnień i upadłości przybierze na sile.
Narasta także zadłużenie – zaległości firm sięgają kilkaset mln zł. Co prawda liczba dłużników spadła, ale to może być skutek upadłości albo przejęć.
Dodatkowym problemem jest coraz niższa konkurencyjność polskich producentów, m.in. przez silnego złotego i rosnącą konkurencję z Azji. Import mebli z Chin wzrósł o 15 proc., a ich ceny są znacznie niższe. Polskie firmy przegrywają też z tańszymi krajami Europy Południowo-Wschodniej.
Sytuację pogarsza zależność eksportu od Europy, gdzie trafia większość polskich mebli, oraz ogólna niepewność gospodarcza spowodowana wojną i cenami energii. Produkcja i zamówienia są najniższe od lat, a aż 30 proc. średnich i dużych firm notuje straty.
Choć w dłuższym terminie prognozy globalnego rynku są umiarkowanie pozytywne, obecnie branża jest kryzysie. Ryzyko dalszych zwolnień i bankructw jest coraz większe.
