Polska branża drobiarska znalazła się pod presją z powodu importu taniego drobiu z Ameryki Południowej i Chin.
Polska branża drobiarska, mimo rekordowej produkcji i eksportu, może znaleźć się pod silną presją finansową i konkurencyjną. Największym zagrożeniem staje się rosnący import taniego drobiu z Chin i Brazylii, co obniży marże europejskich producentów i pogorszy rentowność sektora.
Państwo Środka w ciągu kilku lat stało się drugim największym producentem drobiu na świecie i dynamicznie zwiększa eksport do Europy. Chińskie firmy konkurują przede wszystkim ceną, korzystając z niższych kosztów produkcji i mniej restrykcyjnych regulacji niż obowiązujące w UE. Dodatkowo coraz mocniej wchodzą w segment produktów przetworzonych o wyższej marży, m.in. drobiu panierowanego.
Tymczasem chiński rynek dla polskiej branży drobiarskiej jest zamknięty od 2020 r., po wykryciu w Polsce ognisk ptasiej grypy. Polska od lat próbuje na niego wrócić, do tej pory bez sukcesu.
Branża skarży się na nierówne warunki konkurencji – UE dopuszcza kolejne chińskie zakłady do eksportu na europejski rynek, podczas gdy europejscy producenci mają ograniczony dostęp do rynku chińskiego. Firmy obawiają się, że przy dalszym wzroście importu europejski sektor drobiarski będzie stopniowo tracił konkurencyjność.
Problemem są też potencjalne skutki umowy UE–Mercosur, która może zwiększyć napływ drobiu z Brazylii. Najbardziej zagrożony jest segment filetów z piersi kurczaka — kluczowy dla rentowności polskich producentów. Import z Ameryki Południowej może nasilić presję cenową na rynku europejskim.
Polska odpowiada już za 21 proc. produkcji drobiu w UE i jest trzecim największym eksporterem na świecie. Wartość eksportu sięga 6,6 mld euro rocznie. Jednocześnie branża działa przy wysokiej kapitałochłonności, dużej zależności od eksportu i niskich marżach, co zwiększa jej wrażliwość na spadek cen.
Źródło: https://www.pb.pl/chinski-drob-zaleje-europe-polska-ma-sie-czego-bac-1261280
